ADLİYE


ADLİYE
Mahkeme. Muhakeme işleriyle uğraşan daire. (Adliyede, adalet hakikatı ve müracaat eden herkesin hukukunu bilâ-tefrik muhafazaya, sırf hak namına çalışmak vazifesi hükmettiğine binaendir ki; İmam-ı Ali (RA), hilafeti zamanında bir yahudi ile beraber mahkemede oturup, muhakeme olmuşlar. Ş.)

Yeni Lügat Türkçe Sözlük . 2009.

Look at other dictionaries:

  • adliye — is., Ar. ˁadliyye 1) Hukuk ve adalet işlerini gören devlet kuruluşları 2) Hukuk ve adalet işlerinin görüldüğü resmî yapı Onun telaşlı adımlarla binadan çıkıp karşıdaki adliyeye girdiğini gördüler. R. Enis Birleşik Sözler adliye mahkemesi adliye… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • adliye mahkemesi — is., huk. Anayasa mahkemesi, genel mahkemeler, askerî ve idari mahkemeler dışında kalan ve denetim mahkemesi olan Yargıtay ile hüküm mahkemeleri, adalet mahkemesi Yargıtay, adliye mahkemelerince verilen ve kanunun başka bir adli yargı mercisine… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • adliye teşkilatı — is., huk. Yargı organları ve bu organların birbirleriyle olan ilişkilerini, derecelerini, görev ve yetkilerini düzenleyen ve yürüten sistemin bütünü, adalet örgütü …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • adliye vekâleti — is., huk. Adalet bakanlığı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • MAHAKİM-İ ADLİYE — Adliye mahkemeleri …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • AHKÂM-I ADLİYE — Adaletle alâkalı hükümler, emirler. * Adliye nezaretinin eski ismi AHKÂM I FER İYYE VE AHKÂM (Bak: Şeriat …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • DİVAN-I AHKÂM-I ADLİYE — Huk: Kanunlara göre, bakılacak dâvalarla ilgilenmek üzere 1284 yılında kurulan ilk nizâmiye mahkemesi …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • ISLAHAT-I ADLİYE — Adli ıslahat …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • DÂDGÂH — Adliye. Hak yeri, adâlet yeri …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HÜKKÂM-I ADLİYYE — Adliye hâkimleri …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük